ماهی سیاهه

آقای ابطحی و پسر شجاع

theblackfish — Wed, 05 Aug 2009 08:54:05 GMT

شیخ ! طوری حرف میزنی که انگار همین دیروز به دنیا آمده ای ؟

شیخ ما فراموش کرده است که حد تقلب ارتباط مستقیم دارد به وقاحت مجری تقلب و از آنجایی که وقاحت مجری ما به سمت بی نهایت میل کرده است نیجه رای گیری هم همین شده که می بینید . شیخ مدرن ! اگر باز هم سوال همراه با لبخند داشتی بهتر است از بازجویت بپرسی که هم سیاست بلد است و هم تیمار .

آقای ابطحی تو که اولین رهبر بریده ی جنبش سیاسی در ایران نیستی . ناراحت نباش قبل از تو هم خیلی ها بریده اند . قبل از تو هم خیلی ها نمی دانسته اند شب اول سلول انفرادی یعنی چه . خیلی ها هم نمی دانسته اند شلاق روی کفل و کف پا چه مزه میدهد . تو هم یکی از آنها . پس به قول شیرازی ها زیاد چوش نزن چون " کمت " آب میشه .

هرچند بر مرده هرجی نیست ولی لازم است در جواب سخنانتان چند نکته را به شما یادآوری کنم.

1- مسئله ما مسئله تعداد آرا نیست . ما خودمان میدانیم به چه کسی رای داده ایم . مسئله ما عدم حقانیت جناح فاسدی است که فساد آن بر همه شما روشن است . رای دادن مردم ، فاسد را از فساد مبرا نمی کند . آقای ریچارد نیکسون رییس جمهور منتخب مردم آمریکا بود ولی وقتی فسادش لو رفت بر کنار شد . پس به یاد داشته باشید که رای مردم کیمیا نیست که مس را به طلا تبدیل کند . اگر در مورد فساد جناح مورد بحث شک دارید وقتی از زندان آزاد شدید با همسر سعید امامی تماس بگیرید تا در مورد تجربه اش در زندان با شما درد دل کند . شما که در زندان بهتان خوش گذشته است ؟ مگر نه ؟

2- تقلب حرف رمز شورش باشد یا نه هم موضوع بحث ما نیست . شورش زمانی اتفاق می افتد که تمام راههای مسالمت آمیز بر روی گروهی از مردم بسته شود . فراموش نکنید که جمهوری اسلامی هم با شورش بر سر کار آمده است . بله گروهی از مردم شورش کردند . اما آیا شما اجازه تجمع مسالمت آمیز برای انها گرفتید که انها شورش نکنند ؟

3- واقعا فکر میکنی شجاع هسنی ؟ شجاعت تو هم مرا به یاد شجاعت و صداقت دختر فوق الذکر می اندازد .

اگر شجاع بودی چرا بلافاصله پیروزی احمدی نژاد را تبریک نگفتی ؟ این سلول انفرادی چیست که ادمها را اینقدر شجاع میکند . وقتی از زندان آزاد شدی در مورد شجاعت مطالعه کن و در وبلاگت راجع به آن مقاله بنویس . شجاعت هم مثل سایر کلمات تعریف مشخص دارد ، شیخ تبل مپل ! . عقل سلیم به ما اجازه نمیدهد که قبول کنیم تو در طول هشت سال دولتمردی به حقیقت پی نبردی ولی با قدم زدن به دور سلول انفرادی دریچه حق بینی را بر روی قلبت باز کرد ی. اسم این عارضه ترس و بزدلی است نه شجاعت .

4- نکند فکر میکردید که مثلا روشنفکران ایران و مردم واقعا امثال تو را به عنوان اسطوره یا رهبر به حساب می آورده اند . ما که خوب میدانیم شما وگروه زیادی از اصلاح طلبان تکنوکراتهائی فاسدی هستید که با سوء استفاده از اسم اصلاحات و خاتمی به فکر مطرح کردن خودتان بودید . و گناه بی عملی و انفعال 8 سالی که دولت اصلاحات بر سر کار بود به گردن شماست . شما در این هشت سال چه غلطی میکردید که استبدادی که خودش را به زور و با اختلاف پانصد هزار رای به قدرت رساند . الان با وقاحت ادعای یازده میلیون اختلاف رای میکند . شما فکر میکنید فساد مالی و رانت خواری و فرصت طلبی شما طفیلی ها از چشم مردم پنهان مانده است .

5- میگویی حفظ نظام از اهم واجبات است . قبول . ایا تو واقعا نمی دانی که حفظ نظام فقط حفظ اسم آن نیست . تو میدانی که جلوگیری از استحاله نظام هم از و ظایفی است که امام به شما محول کرده است . تو واقعا فکر میکنی که نطامی که مردم را در خیابانهای تهران به گلوله میبندد همان نظامی است که با شورش همین مردم برسر کار آمده است . من برای خودتان میگویم و گرنه برای ما که فرق نمیکند ، اگر میگویی نظامت از اول همین طوری بوده ما هم میگوییم پس از اول فاسد بوده است.

6- آقای ابطحی چه تو خود زنی کنی و چه نکنی چه تو عزیز شوی و چه ذلیل کیفر خواستی بلند بالا بر علیه گروه فاسد کودتا گران تنظیم شده است که رئوس آن به شرح زیر است .

- بر باد دادن منابع و ثروتهای ملی با ندانم کاری و فساد مالی

-آسیب رساندن به سلامت وجدان ملت ایران با اشاعه دروغ و تزویر در اجتماع

- پایمال کردن حقوق اساسی و اولیه ملت ایران شامل آزادی بیان ، آزادی اجتماعات و تشکل سیاسی و سوق دادن حرکات مردم به سمت خشونت .

- قتل نفس و کشتار فعالان سیاسی به نام مبازره با اجانب .

- اشاعه و تشویق فساد مالی در ماشین دولتی .

- نابود کردن عزت انسان با وادار کردن نخبگان اجتماع به تخریب خود با بکار گیری روشهای استالینی .

-ماجراجوئی های احمقانه بین المللی به نام فناوری هسته ای و به خطر انداختن امنیت و تمامیت ارضی ایران

-بر باد دادن منابع مالی کشور به نام پشتیبانی از مبارزات آزادی بخش و تجهیز گروههای لمپن و تروریست و حمایت از رهبران فاسد در سطح بین المللی .

-تشکیل مافیای اقتصادی وسیاسی و ایجاد ارگانهای امنیتی غیر قانونی بدون اطلاع نمایندگان ملت .

-هتک حرمت ماموران امنیتی کشور و شکنجه خانوادهای انان به منظور جلوگیری از اطلاع رسانی آنان در مورد فساد گسترده داخلی .

-رفتار ناجوانمردانه سیاسی مثل ترور بر سر میز مذاکره بطوری که امکان مذاکره بین گروههای مختلف سیاسی ونظام حاکم غیر ممکن گردیده .

همینطور که داری دور سلولت می چرخی به فکر تنظیم یک دفاعیه برای این کیفر خواست هم باش . تو که خوب بلدی در دادگاه حرف بزنی .

بادبانهای اولیس *

theblackfish — Sat, 01 Aug 2009 15:53:05 GMT

بادهای موافق ، دیریست که دیگر نمی وزند .

بادبانهای ژنده کشتی های اولیس ،

خالی اند و فسرده ،

بسان پستان پیر زنی یونانی

که طراوت دخترانه اش را

به چشم انتظاری روزگاران

بر باد داده است.

بوی نمک. بوی گوش ماهی و صدف .

دریانورد دلاور !

لبانت از عطش چاک چاک اند

وبازوان سترگت شلاق بر پیکر اموج می نوازند .

اما چه عبث !

که دیگر هیچ چیز یاد او را در تو نخواهد کشت.

باد موافقی باید .

نه این آتش فسرده در درون دل هر زن،

نه آن ایمان نهفته در بازوان هر مرد ،

این کشتی پیر را به ساحل وطن باز نمی راند .

باد موافقی باید .

که چون وزیدن آغاز کند .

کشتی خمیده پشت من باز

سینه سپر کند به موج

و با هزار کرشمه آهنگ وطن کند .

باد موافی باید .

که معشوقه من به ساحل

از جای برخیزد، سینه نمایان سازد

و زلف بر باد دهد و به انگشت

بادبانهای مغرور مرا

به ماهیگران حقیر ساحل

فخر بفروشد .

باد موافقی باید .

ماهی سیاه مرداد 88

-----------------------------------------------------------------

*اودیسئوس (به یونانی: Ὀδυσσεύς)، یا به تلفظ فرانسوی اولیس فرزند لائرتز (Laërtes) پادشاه شهر ایتاکا از جزایر دریای ایونیا، یکی از برجسته ترین رهبران یونانیان در جنگ تروا، و قهرمان اودیسهٔ هومر بود.

او در جنگ تروا به همراه آشیل به آسیا آمد و در جریان فتح شهر مذکور هنگامی که یونانیان امیدی به پیروزی نداشتند اسبی چوبین ساخت و به همراه تعدادی از سربازان خود در اسب پنهان شد. ارتش یونان وانمود کرد که شکست خود را قبول کرده و اسب را به عنوان هدیه به مردم تروا پیشکش می‌کند. تروائیان متوجهٔ حیلهٔ خصم خود نشدند و اسب را وارد شهر کردند و به جشن و پای کوبی پرداختند. شب هنگام زمانی که تروائیان مست و مدهوش به خواب رفته بودند اولیس به همراه یاران خود از اسب بیرون آمد و دروازه‌های شهر را گشود و ارتش یونان وارد شهر شد. آن شب یونانیان بسیاری از مردم تروا را کشتند و شهر را غارت کردند اما اتفاقی که در آن شب زندگی اولیس را دگرگون کرد این بود که وی به تاراج معبد پوزئیدون (نپتون رمی) پرداخت و مجسمهٔ او را شکست، کاهنه ی معبد، کاساندرا در اثر این کار اولیس را نفرین کرد، و از خدایان خواست تا او را آواره کنند و همچنین هم شد. او ده سال راه خود را در دریا گم کرد و دچار انواع بلایا شد تا اینکه عاقبت به شهر خود برگشت و تمام مخالفان خود، که قصد وصلت با همسر او پنلوپه و پادشاهی ایتاکا داشتند را به هلاکت رساند. او پیش از این در سفر آرگونوت‌ها نیز همراه یاسون بود. اولیس به هوش و خرد معروف است و مثل انسان آواره ایست که تقدیر او را از وطن دور می‌کند. او در آخر به دست پسر خود تله گونوس کشته شد.

آقای هاشمی و اتوپیای مدینه النبی

theblackfish — Sat, 01 Aug 2009 15:19:47 GMT

بالاخره علی اکبر هاشمی در خطبه های نماز جمعه طرف مردم را گرفت و به صراحت از جمهوریت دفاع کرد . کاری که اگر نمی کرد نه تنها خود را برای ابد بدنام میکرد بلکه ننگ پذیرش یک "پیشنهاد بی شرمانه " را برای همیشه برای خود و خاندانش به جان خریده بود . کاری که هاشمی کرد تلاش مذبوحانه ای به نظر می رسید برای قانع کردن دشمنی که همزمان با سخنرانی ایشان ، بر " منکر " خود پا میفشرد . شادی صدر درست در لحظه ای کشف حجاب شد و با سروکله پتی و با فشار باتوم بر روی باسن و ران به داخل اتومبیل بی نام و نشان پرتاب گشت که آقای هاشمی از عطر دلربای مدینه النبی داد سخن میگفت .

آقای هاشمی، شما رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام هستید . لذا هر حرفی که میزنید از طرف ما به حساب مصلحت گرائی شما گذاشته شده و زیاد آن را جدی نمیگیریم بنابر این " شرح این هجران و این خون جگر این زمان بگذار تا وقت دگر ".

انحراف از مسیر حرکت به سمت اتوپیا خاص شما نیست . شما تاریخ خوانده هستید و نیک میدانید که تاریخ جهان پر است از این انحرافات . داستان " مرگ انقلاب از درون " را شاید بتوان از قیام پیروزمند ولی نا فرجام اسپارتاکوس تا زمان ادای آن جمله معروف مارکس که ، با نا امیدی، پس از شکست کمون پاریس گفت "انقلاب مرد ، زنده باد انقلاب " پی گرفت و از تشابه نحوه شکل گیری انحرافات به حیرت افتاد . شما روشنفکر هستید و خوب میدانید که انقلابها در قرن بیستم به صورت غیر قابل انکاری از بولشویسم و مائویسم متاثر بوده است لذا نگاه کردن به این انقلابات قرن بیستمی ، که انقلاب اسلامی شما نیز علی رغم ادعاهای خودتان به شدت از آنان الهام گرفته است کمک زیادی به ما خواهد کرد که به جای گلایه کردن از تاریخ به ریشه انحراف واقف شویم و اگر رمقی برایمان مانده باشد در جهت رفع آن بکوشیم .

قبل از اینکه به بررسی انحرافات قرن بیستمی بپدازیم لازم است به تفاوتهائی اشاره کنم که جمهوری اسلامی ایران را چنین از مدینه النبی دور ساخته است . در اینجا بحث من بر سر واقعی بودن یا اسطوری ای بودن مدینه النی نیست بلکه هدف من نشان دادن تفاوتهای است که باعث شد حب جمهوری اسلامی به دل کسی ننشیند و لی مدینه النبی محوری باشد که سالهای سال گروه بی شماری از مردم را به دور خود گرد آورد .

آقای رفسنجانی شنیده ام که به تماشای فیلم علاقه دارید . درست است ؟ من شما را به تماشای فیلم زیبای " پادشاهی آسمان " دعوت میکنم . در این اثر دلچسپ جدا از فضا سازی و شخصیت پردازی بی نهایت زیبا، جهل و نخوت و بی مسئولیتی محافظه کاران و تند روان به زیبائی نشان داده شده است .همگامی محافظه کاران مسیحی با تند روان مسلمان نیز در طول داستان از مواردی است که توجه شما را جلب خواهد کرد. اما چیزی که من با اطمینان میتوانم بگویم بیش از هر چیز به دل شما خواهد نشست راز" کاریزمای" صلاح الدین ایوبی از این سو و آهن گر جوان فرانسوی که به ناچار فرماندهی سپاه بی شوالیه اورشلیم را به عهده گرفته از سوی دیگر است . آن چیزی که آهنگر جوان را از پادشاه ابله و تازه به تخت رسیده اورشلیم متمایز میکند شجاعت مردانگی ودرستکاری اوست . این صفات بذر محبت او را در دل صلاح الدینی می پاشد که سالها به حرمت پادشاه سابق اورشلیم از حمله به شهر طفره رفته بود ولی اینک به واسطه اقدامات احمقانه تندروان مسیحی چاره ای جز حمله به شهر نداشت .از سوی دیگر راز کاریزمای صلاح الدین در چیست ؟ پاسخ این سوال را زمانی در میابیم که در مذاکره پایانی، صلاح الدین در جواب آهنگر جوان که می پرسد ا گر من شهر را به شما تسلیم کنم از کجا که به تلافی کشتار مسلما نان، در زمان فتح شهر توسط مسیحیان، شما نیز تمام کودکان و زنان را نکشید میگوید" شما قول مرا دارید" . آهنگر در جواب میگوید سرداران دیگر نیز قول میدادند ولی آن را زیر پا میگذاشتند . صلاح الدین در پاسخ میگوید ولی این قول ، قول صلاح الدین است و بعد به تاکید می گوید . ٌصلاح ---. ----- آلدین ".

واقعا که صلاح دین در درستکاری و پایبندی به قول است . اینطور نیست ؟. آقای رفسنجانی ، یادتان می آید تا به حال نظام جمهوری اسلامی چند نفر را سر میز مذاکره به قتل رسانده است . آیا روش دعوت مخالفان به میز مذاکره و کشتن ناجوانمردانه آنان برخواسته از حال هوای مدینه النبی است یا فضای استالین گراد در دهه سی قرن بیستم ؟ آیا این راهکارها ، راهکار محمد امین است یا ژوزف استالین ؟ گیرم که شما در هیچ کدام از این ماجراها دخیل نبوده اید و روحتان هم از آنها خبر دار نبوده است . ولی در هر حال به شهری این داستان رفت که تو شهریارش بودی . نه ؟. من نمیخواهم گرد گذشته را به چشمتان بپاشم ولی همانگئه که قبلا نیز از زبان بزرگترها عرض کردم ملتی که گذشته را به خاطر نیاورد محکوم است که تا ابد در آن بماند .

برای باز گرداندن هوای خوش مدینه النبی و برای اینکه یکبار دیگر جوانان این مرز بوم پشت سر شما به ایستند و با صدای خوش بخوانند که :" هوا دل پذیر شد گل از خاک بردمید پرستو ببازگشت زد نغمه امید" ، کارههای زیادی باید انجام داد . اما اولین و عاجل ترین کار ترمیم و بند زدن دلهائی است که طی این سالها شکسته شده است . این کار شاید از تو برآید . آنهم شاید . اما از آن دیگری بر نمی آید، که سی سال سخن گفت و همواره خطابش به "دشمن" بود و یکبار از دوست یادی نکرد . گوئی جهان به یکباره ، چون قلبش، از حضور دوست تهی گشته است .

مصائب علی اکبر هاشمی رفسنجانی

theblackfish — Thu, 16 Jul 2009 22:27:05 GMT

گاهی اوقات تاریخ، این عجوزه مکار ، قربانیانی را برای خود انتخاب میکند که هیچ کس نمی داند بر چه اساس این انتخاب انجام گرفته است . هاشمی رفسنجانی این آریستو کرات پیر بازار مکاره سیاست ایران گویا یکی از همین قربانیانی است که به شدت مورد علاقه این عجوزه است بطوریکه طی این سی سال بارها توسط او به این معرکه فرا خوانده شده و هر بار با تمسخرش از میدان بیرون آمده است . راستی که هاشمی مقوله جالبی است و شاید به همین دلیل این عجوزه اینطور به او پیله کرده است . هاشمی به همه کس و همه چیز شبیه است ولی نه کاملا .

امیر کبیر : گاهی او شبیه امیر کبیر است . متجدد است . مقتدر و با نفود است و با درایت است . و عاشق حکومت پر قدرت است . و دوست دارد ایرانی آباد و مدرن بنا کند . اما با امیر کبیر تفاوتهای هم دارد . او مثل امیر کبیر محاسن "متخلف" را نمیگیرد و مشت به سینه اش نمیکوبد و مالیات را از حلقومش بیرون نمیکشد . او مثل امیر کبیر با اراذل " درباری " زیاد در گیر نمیشود و از حمامهائی مثل حمام فین وحشت دارد . او مصلحت گرا است و همیشه نگران است که مبادا با قاطعیت "همه چیز" از بین برود . او بر خلاف امیر کبیر نمیداند که چه وقت " همه چیز" از بین رفته است .

ماکیاولی : گاهی اوقات او مثل ماکیاولی فکر میکند . هدف او انقدر والا است که هر وسیله ای را توجیه میکند . از نظر او دولتمرد باید سر همرهان سست عناصرش را زیر اب کند . از نظر او با مرام بودن و وفاداری آفت حکومت است . از نظر او اخلاق جایی در سیاست ندارد. پس اگر وزیری خواست سر چند تا لیبرال یا کمونیست یا سلطنت طلب هنرمند نما را زیر آب کند او خود را به ندیدن می زند و نامه های سرگشاده آنان را به تمسخر میگیرد . *. آخر مصلحت دولت در اولویت است . اما هاشمی تفاوتهایی هم با ماکیاولی دارد . وقتی صحبت از مصلحت حکومت است حساب خویشان و دوستان و کله گنده ها جداست .از نظر هاشمی مصلحت حکومت آنقدر هم در اولویت نیست که ادم حرف ماکیاولی را گوش کند و حتی خویشان و دوستان قدیم خود را فدای حکومت کتد . بر خلاف ماکیاولی هاشمی رفیق باز است .

سقراط : مثل سقراط اریستو کرات است . یعنی ته تهش زیاد هم از دمکراسی خوشش نمی اید . او در نهایت مثل سقراط به حکومت نخبگان اعتقاد دارد . او مثل سقراط مرد خوش قلبی است اما در تار پود فلسفه اش گیر کرده است . و نمی داند که دمکراسی با پوپولیسم فرق دارد . هاشمی اما تفاوت بزرگی با سقراط دارد و بر خلاف او از جام شوکران زیاد خوشش نمی آید و همیشه دوست دارد ان را به بغل دستی اش تعارف کند .

با همه این تفاوت ها و تشابهات بار دیگر عجوزه مکار تاریخ معرکه دیگری برای هاشمی تدارک دیده است . فردا او در نماز جمعه یک بار دیگر در مقابل چشمان پر از شک و استهزای این عجوزه مکار قرون ،تاریخ، پشت میکروفن های نماز جمعه قرار میگیرد تا اخرین فرصت خود را برای روسفیدی یا روسیاهی را بیازماید .

هاشمی فردا چه خواهد کرد . این مرد هزار چهره فردا با روح حلول کرده چه کسی به جسمش خطبه ها را شروع خواهد کرد . من نمیدانم ولی مطمئنم که آن عجوزه این بار دوست دارد که او فقط با روح یک نفر وارد گود شود و حرف آخر خود را بزند چون دیگر " همه ما خسته ایم گلنسا ".**

------------------------------------------------------------------------------------------------

* : زمانی دکتر سحابی نامه سرگشاده ای از سر ناچاری به هاشمی نوشته بود . این قصه گذشت تا هاشمی به قول خودش وقتی همه در ها را به روی خود بسته دید مجبور شد نامه سر گشاده ای به خامنه ای بنویسد . وقتی من این جمله را از زبان هاشمی شنیدم بی اختیار گفتم امان از بازی ان " عجوزه پیر" با تو . مگر تو با او په کرده ای که دست از سرت بر نمیدارد ؟

** نقل عنوانی از وبلاگ خانه بدوشی

مثل برف آب خواهید شد .

theblackfish — Mon, 06 Jul 2009 12:16:05 GMT

یا تاریخ نخوانده اید و یا مثل تمام چیزهائی که میخوانید آن را سطحی و طوطی وار مرور کرده اید و از روح پیامش هیچ نیاموخته اید . حتما سخن آن فرازانه را شنیده اید که به روزگاری گفت " مردمی که گذشته را به خاطر نمی آورند محکومند که تا ابد در آن بمانند " . بد بختانه در این مرز و بوم تکرار تاریخ آنقدر مضحک و کمیک است که دیگر حتی به خاطر آوردن سرآغاز مصیبت بارش نیز برایمان غیر ممکن شده است .

بر خلاف تعابیر سیاسی عامیانه یا به قول باسوادتر ها پوپولیستی، قدرت موتور محرکه تحولات اجتماعی را از روی اعداد و ارقام و امار نمیتوان تخیمن زد. این امر بارها و بارها به اثبات رسیده است . حرکت ها و پیروزیهای بزرگ در ایران همواره توسط گروههای کوچک ولی خوشنام آغاز گردیده در حالی که شکست های بزرگ همواره ، با شروع بدنامی، برای کسانی آغاز شده که وقتی نیروها وامکا نات خود را با چرتکه حساب میکردند "شکست" را سناریوی غبرممکن بازی خود میپنداشتند . این سخن گزاف نیست اگر به آغاز جنبش مشروطیت ، ظهور وسقوط رضا خان ، شکوفائی و زوال حزب توده و جنبش ملی و در نهایت شروع حرکت روحانیون در پانزده خرداد و پیروزی انقلاب دربیست ودو بهمن پنجاه و هفت بدرستی نگاه کنید . در مقیاس جهانی هم مثنوی هفتاد من کاغذ می شود . انقلاب کبیر فرانسه را بخوانید که توسط یک مشت پا پتی پاریسی شروع و توسط ناپلئون نارسیست به مسلخ میرود. انقلاب اکتبر در روسیه را بخوانید که توسط اقلیتی خوشنام با امکانت ناچیز شروع شده و بعدا توسط یک مشت پیر پتال با امکانات یک ابر قدرت به گند کشیده میشود . سرگدشت مردم خوشنام ویتنام را بخوانید که پوزه قدرتمندترین ارتش بدنام جهان را به خاک می مالد . داستان چهار تا روشنفکر یک لا قبا به همراه یک وکیل خوشنام در کوبا را بخوانید که باتسیتای بدنام را علی رغم حمایت قدرتمندترین دولت دنیا با اردنگی از کشور بیرون انداختند ... تو خودت بقیه اش را بشمار .

سال پنجاه و شش وقتی تازه جنبش همه گیر شده بود شاه نادان مرتب رژه سربازانش را در تلوزیون نمایش میداد . و از قضا دوربین مرتب روی چکمه های سربازان زوم میکرد که پا بر زمین میکوفتند . مادرم تا این رژه ها را میدید به ما میگفت : اینها شما را زیر چکمه هاشان لهتان میکنند و ما نیز خیره سرانه جواب می دادیم: نه مادر دلت برای آنها بسوزد که بزودی زیر پاههای ما له میشوند . چندی بعد ما بچه ها به خیابانها ریختیم و انگشتهایمان را توی لوله ژ سه ها فرو کردیم و آنقدر بر بر به چشمهای سربازان خیره شدیم که سلاح هایشان را زمین گذاشتند و فرار کردند . ما خوشنام بودیم و سربازان بدنام ما پیروز شدیم و آنها مثل برف آب شدند .

حالا که بازار نصیحت داغ است، و کوچک بزرگ نمی شناسد، من کوچک هم دوست دارم به بزرگان این مرز بوم نصیحتی بکنم . از تاریخ بیاموزید و به جای شمارش چهل یا پنجاه میلیون رای ، دویست یا سیصد بیلیون دلار ، چهار یا پنج هزار کیلو متر برد موشکی و یا صد یا دویست کیلو اورانیم ، سعی کنید دل مردم و یا حد اقل بخشی از مردم که این روزها به خس و خاشاک معروف کشته اند را بدست بیاورید . این خس و خاشاک ها قادرند با خوشنامی خود راه لوله های سانترفیوژ ، اگزوز موشکهای بلند پرواز ،شکاف صندوقهای رای و حتی خروجی حسابهای بانکی را سد کنند . مگر نشنیده اید که میفرماید :


		أَلْهَاكُم ُ التَّكَاثُرُ .حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ .كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ. ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ .كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ .لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ.
		زیاده گرائی شما را هلاک کرده است . تا جایی که حتی قبر های مرده هایتان را نیز شمارش میکنید . نیاموخته اید . نه هیچ نیاموخته اید . نه. چون اگر آموخته بودید جهنم را پیش رویتان می دیدید .
		(و عبرت میگرفتید)

ندای خاموش عشق .

theblackfish — Sat, 27 Jun 2009 23:01:05 GMT

دیگر تابش خورشید بر برگهای سبز درختان کنار خیابان رایحه سکرآور تابستان را بدرون ریه هایت نمی راند . ساعت سه عصر است، لیکن یاد کودکیی دوردست مثل هر سال در تو بیدار نمیشود .آن یاد شیرین فرار از " خواب اجباری بعد از ظهر" و ولو شدن در کوچه هایی که از تابش گرم خورشید تیر ماه آماس کرده بود، طعم سکوت ، طعم آزادی و طعم تسخیر کوچه توسط کودکان یاغی محله ، برایت خواب کمرنگی است که حتی ته کاسه ذهنت را هم پر نمیسازد .

امروز باز ساعت سه عصر است ولی هوای شهر نه بوی عشق میدهد و نه بوی عرق شور کودکی . شهر گوئی از همه چیز تهی گشته است .

کودکی را رها میکنی و نوار ذهنت را ده سال به جلو میکشی سال یکهزار وسیصد و پنجاه هفت .

داستان باز همان بود .وسوسه چشیدن طعم میوه ممنوعه . بار دیگر" کودکت " تو را به خیابان کشیده بود .هوس تسخیر کوچه اینبار به تسخیر خیابان مبدل گشته بود و لذت فریب " والدین" و فرار از خواب اجباری بعد از ظهر این بار جای خود را به وسوسه فریب دادن والدی بزرگتر و فرار از خوابی عمیق تر داده بود .تو به همراه سایر کودکان مشتتان را گره کردید و گفتید " مرگ بر شاه" و لختی بعد " شاه مرد" . تو پای کوبان به خیبان ریختی و "کودکت " غرق در رویاهای بزرگ در عجب بود که چه آسان به هر آنچه خواسته رسیده است . خیابان در تسخیر تو و کودکان بود و همه چیز مهیا برای شروع هزار بازی کودکانه .

اما تو نگران بودی .چون به تجربه در یافته بودی که حیاط خانه ،کوچه و یا خیابان هیچگاه از گزند یورش "والدها "در امان نیست . غرق در بازی کودکانه غافل ماندی از سایه هائی که از انتهای خیابان به جمعتان نزدیک می شدند . آنگاه که احساس خطر کردی و سر برگرداندی دیگر خیلی دیر بود . " والد" ها اینبار در لباس هائی عجیب به دورتان حلقه زدند و با نشاط ترین و زیبا ترینتان را دستچین کردند و کنار دیوار به صف کردند . برای لختی ساده دلانه اندیشیدی که شاید والدها هم به بازی پیوسته اند و این شروع یک بازی دیگر است . اما فریاد "آتش " رشته افکارت را از هم گسست و در مقابل چشمان از حد قه در آمده ات بچه ها مردند.

تو از ترس زبانت بند آمده بود و میلرزیدی . والدها تو و بقیه بچه های بی دست و پا را جمع کردند . و به خانه بردند و و به زور به رختخواب فرستادند . آخر ساعت سه عصر بود . تو به شدت گریستی و از ترس خود را به خواب زدی . والدها از آنسوی ملافه برایت از ضرورت پایبندی به اصول میگفتند و تو برای حفظ سر پناه و جانت با حرکت سر حرفهایشان را تایید میکردی . اما در واقع هیچگاه نفهمیدی که این اصول چیست که والدها را مجاز میکند که اینهمه بی رحم باشند . آه از این خواب اجباری ساعت سه عصر و موعظه بی پایان آنسوی ملافه .

برای فرار از موعظه خودت را به خواب زدی و ذهنت را به پرواز در آوردی . کوچه را در ذهنت به تصویر کشیدی و تمام بازی های کودکانه را در یک دنیای مجازی باز سازی کردی . فردا هر آنچه را که ذهنت ساخته بود در دفتر مشقت نوشتی و در کنارش نقاشی کشیدی و با شلختگی آن را روی میز آشپز خانه ولو کردی تا والدها آن را بخواندند . وقتی به خانه برگشتی همه به دورت حلقه زدند و غرق بوسه ات کردند که تو ذاتا هنرمندی و باید برای خانواده افتخار بیافرینی . روز بعد کشان کشان تو را به جمعی عجیب و غریب معرفیت کردند که همه هنرمند بودند و عقلشان کمی پاره سنگ میبرد . اما آنها هم برای خود اصولی داشتند و تا تو حرفی میزدی که به مزاقشان خوش نبود نوک مدادهایشان را تیز میکردند و توی پوستت فرو میکردند و هر بار که تو از درد میگفتی آخ انها با لذت میخندیدند . تو درد خود را برای هیچ کس نمیتوانستی بازگو کنی چون همه برای خود اصولی داشتند و یک فرد غیر اصولی را درک نمیکردند . آه از این اصول لعنتی ...

باز هم نوار مغزت را به جلو کشیدی این بار سی سال .

بار دیگر تمام خیابانهای شهر در تسخیر کودکان بود . همه در کارنوالی که معلوم نبود چرا به راه افتاده بود به مدت پانزده روز پایکوبی میکردند . اما چشمان تو با تماشای این کارنوال دیگر برق نمی زد . چشمانت نگران بود و سعی میکرد چهره یکایک کودکان کارنوال را به خاطر بسپارد . ذهنت بی اختیار صحنه جان دادن آنها روی آسفالت خیابان را به تصویر میکشید . تو خوب میدانستی که دبر با زود سروکله والد ها با ان لباسهای عجیب و غریب پیدا میشود و باز این ضیافت به هم خواهد خورد . راستی والدها که نمیتوانند شادی کودکان را تا به آخر تاب بیاورند چرا جشن راه می اندازند ؟

زبان در دهانت سنگین بود و هیچ نمیتوانستی بگویی . در آن جمع کودکانه مست از خود بیخود کوچکترین سخن خلافی باعث میشد که از بازی بیرونت کنند . آخر بازی کودکان نیز برای خود اصولی دارد.

آه از این اصول لعنتی .

در میا ن کودکان دخترکی توجه ات را جلب کرد . زیبا بود و سرشار از زندگی . یک لحظه آرام و قرار نداشت . با خود فکر کردی که اگر سی سال پیش او در جمع شما بود حتما برای تیر باران انتخابش میکردند . نگران شدی و به او نزدیک شدی به دنبال کلمه ای میگشتی تا به او بفهمانی که باید یرود . باید از بازی خارج شود قبل از اینکه والدها سر برسند و او را کنار دیوار توی صف قرار بدهند . اما آنجا شلوغ بود و صدا به صدا نمیرسید. کسی او را صدا کرد . "ندا ..!" او به طرف صدا برگشت و لبخند زد و دستش را به علامت پیروزی بلند کرد .

گلوله ای فضا را شکافت و از مقابل صورتت رد شد و سینه دخترک را سوراخ کرد . خون فواره زد . ندا بر زمین غلطید و سرش محکم به آسفالت خیابان برخورد کرد . چشمانش باز بود . به بالای سرش که رسیدی داشت با صدای گنگش چیزی زمزمه میکرد . سرت را جلو تر بردی . از کوشه لبش خطی از خون با روژ لبش قاطی شده بود . آرام میگفت : " ولی من دوست دارم یکخورده بیشتر بازی کنم . " با دستت چشمانش را بستی و گفتی :الان ساعت سه عصر است . تو باید بخوابی وگرنه بزرگترها دعوایمان میکنند . بخواب عزیزم .

والدی از روی پشت بام دوربین تفنگش را باز می کرد و در حالی که آن رادر جعبه اش قرار میداد زیر لب گفت

وروجک شیطون. حقت بود .

لنگه کفش ،گلوله و نوار غزه

theblackfish — Fri, 02 Jan 2009 10:50:23 GMT

شما میدانید که نوع بشر به قول جوان ها بعضی وقتها "جوّ گیر" میشود.

مثلا کسی اول خودش شرافت خودش را لکه د ار میکند و بعد برای دفاع از شرافتش دوئل می کند . و یا اینکه شمشیر برمی کشد و جوی خون راه می اندازد که فلان کس در فلان جا گفته است که زبانم لال کره اسب چنگیز خان یابو است . و یا اینکه میگوید من ،دماغ عقابی، که بوی گلاب میدهم از دماغ پهن ها ئی که بوی عود میدهند با هزار دلیل بیولوژیکی و تاریخی برترم و گوزم خوش صدا تراست .

خدایان عامیانه زمینی

theblackfish — Fri, 02 Jan 2009 08:45:05 GMT

خدایان عامیانه زمینی *

بحث خدا و شیطان قدیمی ترین بحث تاریخ است وتوسط روشنفکران ،به معنی دقیق کلمه ،خلق شده و توسط عوام کاربردی و اقتصادی شده . وقی میگویم روشنفکر منظورم گروه یا قشر خاصی از جامعه نیست . هر فردی می تواند برای لختی روشنفکر باشد و ساعتی بعد بتا بر ضروریات شغلی، حرفه ای ، گروهی ویا مکتبی عامی شود و از حق طبیعی استتار استفاده کند . بقول مسعود بهنود آن مادری که یک شب مهتابی شیفته ماه میشود و بی مهابا غار را ترک میکند و دیگر هیچ وقت باز نمیگردد شاید اولین روشنفکر یا هنرمندی بود که قوانین اسستار را رعایت نکرد ( نقل به مضمون است).

روز آزادی من !

theblackfish — Sat, 27 Dec 2008 20:00:05 GMT

روز آزادی من *

آن روز هم مثل روزهای دیگر بود . بی هیچ کم و کاست . به جز خاری که وسط سم دست چپم را زخم کرده بود و باعث شده بود که کمی بلنگم و زنگوله ام صدای عجیبی بدهد ،همه چیز مثل روزهای دیگر بود . از دور ستون های چاه آب را که دیدم عطشم چند برابر شد و سعی کردم بزهای دیگر را جلو بزنم و خودم را زودتر به آب برسانم ، که درد دستم مانع شد . سرم پایین بود و به روزهای فکر میکردم که هنوز اخته نشده بودم و بوی بزهای ماده سرمستم میکرد و باعث میشد که تشنگی را فراموش کنم .

من Amy Winehouse هستم ، پیامبر جدید شما.

theblackfish — Sat, 13 Sep 2008 00:45:05 GMT

پک محمکی به سیگارش زد و با بی حوصلگی دودش را به صورتم پاشید . لهجه غلیظ انگلیسی اش حرفهایش را تقریبا نامفهموم کرده بود .ولی خلاصه اش این بود "من حالم از شماها به هم میخورد ".

: چرا ؟

:شماها رنج را پرستش میکنید .

:خوب ، من که نفهمیدم منظورت چیه ؟

چشمان درشتش را پر از شک کرد و با ترس نگاهم کرد . کاملا متوجه شده بود که برایش دام پهن کرده ام. فکر میکرد میخواهم او را وارد گفتگوهائی بکنم که در Rehab با او میکرده اند .

:شما ها رنج را پرستش میکنید . مسیح را نگاه کنید ،آنجا را میگویم ، به صلیبش کشیده اید تا بتوانید پرستشش کنید . شما ها آزار دارید . من از شماها بدم می آید چرا نمی فهمید .

:ببین امی . مردم دوستت دارند . برات سرو دست میشکنند . تو جایزه گرامی را برده ای فرموش نکن . صدای تو جادوئی و خیلی خاصه . تو میلیون ها دلار پول ساخته ای ...

دستهاش را جلو صورتم تکان داد و به نظر میرسید قادر به ساخت هیچ جمله ای نباشد فقط گفت شششش .... کمی بعد نفسی تازه کرد و بسختی ادامه داد .

: خفه شو .... خواهش میکنم . کسی که هنوز از من نپرسیده چرا آواز میخوانم و کسی که هنوز نمیدونه چه چیزی توی صدای من خاصه . غم ... هاه ... همین کون شما ها رو خنک میکنه نه ؟

: من کاری ندارم به اینکه چه چیزی صدای تو را جداب کرده است . من فقط مخواهم بگم که تو با ارزش تراز اینی که اینجا کنار خیابان بشینی و مثل یک ازگل بی سروپا رفتار کنی و درا گ مصرف کنی .

: دیدی گفتم که تو نمی فهمی . اون چیزی که تو ازش پول در میآری را همین ازگل های به سرو پا درست می کنند . منو به شکل یک ازگل بی سروپا روی سن میبری و صدایم رو میفروشی . مگه نه ؟ بارها مگه نگفتی: " امی، امی ! مثل هوم لس ها راه برو ... امی، امی! صد ات را مثل لات ها ول و بی پروا بریز بیرون ..... امی ، امی! فراموش نکن که تو داری توی راهرو ساب وی آواز میخونی نه توی استودیو !؟...." من ازتو و دوستات بدم می آد ... ولم کنید .

: ما بر میگردیم استودیو تو میری دوش میگیری و بعد میشینیم و راجع به تمام اینها صحبت میکنیم . خوب! ... افرین دختر خوشگل . پاشو

دهن گشادشو کج کرد و در حال که ادای منو در میآورد گفت

: ... پاشو ... پاشو ... تو برای اینکه ما بتونیم کمی پول دربیاریم بایدکون یک میلیون نفر را بخارونی و اونها را یاد بدبختی هاشون بندازی .... پاشو امی .. .

خاک های پشت شلوارش را تکوند و تلو تلو خوران پشت سرم راه افتاد :

صدای زمزمه دل نشینی از پنجره ای انسوی خیابان بگوش میرسید که :

They tried to make me go to rehab but I said 'no, no, no'

Yes I've been black but when I come back you'll know, know ,know